บทที่ 65 .

               อาร์มาติโน่หายไปนานครู่ใหญ่กลับมาพร้อมชุดสูทและกลิ่นตัวหอมฟุ้งไปทั้งห้อง มือเล็กขยี้เปลือกตาป้อยๆพลางหันไปมองดูร่างใหญ่ยืนหันหลังก้มติดกระดุมเสื้อตนเองอยู่ เธอเผลอมองเขาตาค้าง

               “ฉันไปทำงานจะกลับมาตอนค่ำนะ” ยังไม่เอ่ยถามเขารีบตอบอย่างเสร็จสรรพ

               “ออ พวกเสื้อผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ